رودخانه سفیدرود که ساکنان مناطق حاشیه آن، آن را اسپی  رو (Espiroo)، یعنی رود سفید یا همان سفیدرود می نامند، منبع اصلی تامین آب آبیاری دشت گیلان می باشد. این رودخانه دارای آورد سالانه ای در حدود ۴۷۰۰ میلیون متر مکعب می باشد (بر اساس متوسط 40 ساله سالهای 1346-1345 لغایت 1385-1384) و شریان اصلی تامین آب کشاورزی گیلان محسوب می شود و نیمی از مجموع آورد سالانه رودخانه های استان گیلان (در حدود 8 میلیارد مترمکعب) را شامل می شود. با توجه به توزیع نامناسب دبی رودخانه ها به ویژه رودخانه سفیدرود که حوزه اصلی آبریز آن در خارج از استان گیلان می باشد، هر ساله کشاورزان استان گیلان به ویژه شالیکاران، که عمده استفاده کنندگان از شبکه آبیاری مدرن سد سفیدرود می باشند، با مشکلات فراوانی جهت تامین آب اراضی خود مواجه می شوند. مصارف آبزی پروری، شرب شهری، صنایع و باغات زیتون نیز متحمل تنش های شدید آبی می شوند.

 بر اساس آمار منتشر شده به وسیله شرکت مدیریت منابع آب ایران تا زمستان ۱۳۸۸، در حوزه آبریز رودخانه سفیدرود، 68 سد،  در حال بهره برداری، 13 سد در دست ساخت و 59 سد نیز در دست مطالعه بود که سفید رود تنها یکی از این سدها می باشد. می باشد. این  آمار برای تاریخ ۳/۶/۱۳۸۹ عبارت است از: 6۹ سد،  در حال بهره برداری، 1۶ سد در دست ساخت و ۶۲ سد در دست مطالعه.

با روند مذکور، آینده کشاورزی آن بخشی که تحت شبکه آبیاری سد سفیدرود قرار دارد، در خطر جدی قرار خواهد گرفت. اکوسیستم های  بسیار حساسی نظیر پارک ملی خشکی -دریایی بوجاق واقع در مصب رودخانه سفیدرود، تالاب امیرکلایه و ذخایر ارزشمند شیلاتی به ویژه خاویاری در خطر قرار خواهند گرفت و با کاهش آبدهی رودخانه سفیدرود در پایاب آن، آلودگی تشدید شده و سلامت ساکنین نیز با چالشهای اساسی مواجه خواهد شد.

سفیدرود علاوه بر اینکه بزرگترین رودخانه جنوب دریای کاسپین می باشد، تنها رودخانه ای است که طی پدیده شگفت انگیز طبیعی توانسته است ضمن جمع آوری آب ۱۰ استان کشور، دیوار بلند و سترگ البرز به ارتفاع چند هزار متر را تراش داده و در آغوش مام دریا آرام گیرد. فعالیت چند ملیون ساله سفیدرود بزرگ (شامل دو زیر شاخه اصلی قزل اوزن و شاهرود) رسوبات حاصل از فرسایش طبیعی کوههای زاگرس و البرز را حمل و در مصب این رودخانه ته نشست نموده است. شاهد این موضوع یافت نمودن آثار گوش ماهی در عمق ده متری چاههای آب حفر شده در محدوده شهر رشت در فاصله تقریبی ۳۰ کیلومتری از دریا می باشد. این رسوبات به همراه فعالیتها زمین ساختی شدید منطقه، به تدریج و طی چند ملیون سال، بخش عمده و عریض دشت ساحلی گیلان را به وجود آورده اند. پس از احداث سد سفیدرود، رسوبات پشت سد سفیدرود (منجیل) به دام افتاده و این روند طبیعی دچار اخلال گردیده است.

منابع: 

1- شرکت مدیریت منابع آب ایران :    http://daminfo.wrm.ir/dam-fa.html

2- تالاب "بوجاق" گيلان ؛ سايت مهم پرنده‌ نگري کشور:  http://www.jamejamonline.ir/newstext.aspx?newsnum=100945092264